Cząber

Cząber ma wyrazisty i dość pikantny smak, który nie przytłacza jednak dań, sprawiając, że stają się zbyt intensywne.
Jest świetnym dodatkiem do zupy fasolowej, fasolki szparagowej, potraw z roślin strączkowych, potraw z ziemniaków, ryb, krupniku, grochówki, kapusty, sałatek, potraw mięsnych, potraw z grzybów, kiełbas, wędlin, serów, marynat, pikli, potraw z dziczyzny, majonezów. Stosowany jest do zalewy słodko-kwaśnej używanej podczas kwaszenia lub konserwowania ogórków lub groszku zielonego.

Znany jest od czasów starożytnych – jako przyprawę cenili go wysoko Rzymianie. Cząber pochodzi ze wschodnich rejonów obszaru śródziemnomorskiego, ale dość szybko zaaklimatyzował się także w Azji Południowo-Zachodniej. Do Europy Środkowej roślina przywędrowała dopiero w IX wieku. Dzisiaj cząber uprawia się we wszystkich krajach południowoeuropejskich, W Anglii, Niemczech, Francji, USA i Rosji. Używa się go jako przyprawy.

Oprócz licznych zastosowań kulinarnych, ma także właściwości lecznicze. Korzystnie wpływa na układ pokarmowy, gdyż łagodzi skurcze, reguluje perystaltykę jelit oraz ma działanie przeciwpasozytnicze. Stosuje się go przy niedostatecznym trawieniu i zmniejszonym łaknieniu, w długo utrzymujących się biegunkach, nieżytach żołądka i jelit. Ma on także lekkie działanie moczopędne.

Jest składnikiem kilku mieszanek przypraw m.in. ziół prowansalskich, czybrycy.